Tworzenie zmiennych za pomocą formuły

5 min read

Komendy z grupy „Utwórz zmienną za pomocą formuły – string, data wyliczana” służą do tworzenia nowych zmiennych triggerowych na podstawie:

  • obliczeń matematycznych,
  • operacji na datach,
  • łączenia i przekształcania tekstów,
  • wartości logicznych true i false.

W formule można wykorzystywać wartości stałe oraz wartości innych zmiennych wcześniej utworzonych w bieżącym triggerze.

1. Przypisz do zmiennej liczbowej wynik działania matematycznego #

Komenda „Przypisz do zmiennej liczbowej wynik działania matematycznego” wykonuje obliczenie i zapisuje jego wynik w nowej zmiennej triggerowej typu liczba.

1.1. Definiowanie działania #

Po dodaniu komendy do triggera należy przejść do zakładki:

„Warunki/formuła”.

W zakładce tej buduje się wyrażenie matematyczne, korzystając między innymi z:

  • liczb stałych,
  • operatorów matematycznych,
  • wartości innych zmiennych triggerowych.

Można w ten sposób wykonywać między innymi:

  • dodawanie,
  • odejmowanie,
  • mnożenie,
  • dzielenie,
  • bardziej rozbudowane działania składające się z wielu elementów.

Wynik całego wyrażenia zostaje przypisany do bieżącej zmiennej triggerowej.

1.2. Końcowe przekształcenie wyniku #

Po wykonaniu obliczenia jego wynik może zostać dodatkowo zmodyfikowany.

W polu „Formuła” dostępne są między innymi następujące operacje:

  • zaokrąglenie do liczby całkowitej,
  • zaokrąglenie w dół do liczby całkowitej,
  • zaokrąglenie w górę do liczby całkowitej,
  • zaokrąglenie do dwóch miejsc po przecinku.

Końcowy wynik zostaje zapisany jako zmienna typu liczba.

1.3. Przykład zastosowania #

Jeżeli jedna zmienna zawiera ilość produktu, a druga cenę jednostkową, za pomocą tej komendy można obliczyć wartość pozycji:

ilość × cena jednostkowa

Uzyskany wynik może następnie zostać zaokrąglony do dwóch miejsc po przecinku i użyty w dalszej części triggera.

2. Przypisz do zmiennej data obliczoną datę #

Komenda „Przypisz do zmiennej data obliczoną datę” służy do wykonywania operacji na datach i czasie.

Może zwracać:

  • datę,
  • datę i czas,
  • liczbę,
  • tekst.

2.1. Wybór typu zwracanej wartości #

Podczas konfiguracji komendy należy określić typ wyniku.

Data #

Zmienna będzie zawierała wyłącznie datę.

Data i czas #

Zmienna będzie zawierała datę wraz z godziną.

Liczba #

Zmienna będzie zawierała czas w postaci liczby sekund liczonych od początku epoki Unix, czyli od 1 stycznia 1970 roku.

Tekst #

Data lub data i czas zostaną zwrócone w postaci tekstowej.

Typ utworzonej zmiennej jest zgodny z wyborem dokonanym podczas konfiguracji komendy.

2.2. Wybór formuły obliczenia daty #

W polu „Formuła” można wskazać operację, jaka ma zostać wykonana.

Dostępne są między innymi formuły:

  • dodaj X dni do daty,
  • dodaj X miesięcy do daty,
  • dodaj X lat do daty,
  • wyznacz pierwszy dzień miesiąca,
  • wyznacz ostatni dzień miesiąca,
  • pobierz aktualną datę lub aktualny czas.

Program udostępnia także inne warianty obliczeń dat.

2.3. Parametry formuły #

W zależności od wybranej formuły mogą pojawić się dodatkowe pola konfiguracyjne.

Przykładowo po wybraniu formuły „Dodaj X dni do daty” należy określić:

  • wartość X,
  • datę początkową.

Wartość X można podać na dwa sposoby:

  • jako stałą liczbę, na przykład 3,
  • przez wskazanie liczbowej zmiennej triggerowej w polu „Weź X ze zmiennej”.

Datę początkową wskazuje się w polu „Wartość ze zmiennej”. Należy wybrać zmienną triggerową typu data albo data i czas.

Jeżeli:

  • zmienna początkowa zawiera datę 10 maja,
  • wartość X wynosi 3,

to wynikiem będzie data 13 maja.

2.4. Formuły niewymagające parametrów #

Niektóre warianty nie wymagają wskazania wartości początkowej ani dodatkowych parametrów.

Przykładem jest formuła:

„Teraz/dzisiaj”.

Po jej zastosowaniu program zwraca aktualną datę albo aktualną datę i czas, zależnie od wybranego typu zmiennej.

3. Przypisz do zmiennej tekst #

Komenda „Przypisz do zmiennej tekst” służy do budowania nowego tekstu z wielu elementów.

Może to być na przykład połączenie:

  • stałego tekstu,
  • wartości innych zmiennych triggerowych,
  • innych dostępnych elementów formuły.

Operacja łączenia kolejnych części tekstu jest nazywana konkatenacją.

3.1. Budowanie tekstu #

Składowe tekstu definiuje się w zakładce:

„Warunki/formuła”.

Można dodawać do niej kolejne elementy, na przykład:

  1. stały tekst „Zamówienie numer ”,
  2. zmienną zawierającą numer zamówienia,
  3. stały tekst „ dla kontrahenta ”,
  4. zmienną zawierającą nazwę kontrahenta.

Kolejność elementów ma znaczenie. Tekst wynikowy zostanie zbudowany dokładnie w takiej kolejności, w jakiej elementy zostały ustawione w formule.

3.2. Operacje na utworzonym tekście #

Po zbudowaniu tekstu można wskazać końcową operację, która zostanie wykonana przed przypisaniem wartości do zmiennej.

Dostępne są między innymi operacje:

  • zwróć długość tekstu,
  • zamień tekst na wielkie litery,
  • zahashuj tekst przy użyciu wskazanego algorytmu,
  • pozostaw wyłącznie cyfry,
  • zwróć X znaków z początku tekstu,
  • zwróć X znaków z końca tekstu.

W zależności od wybranej operacji wynikiem może być tekst albo liczba.

Przykładowo operacja „Zwróć długość tekstu” zwraca liczbę znaków, a nie sam tekst.

3.3. Separator wielu wartości #

Jeżeli jeden z elementów użytych w formule zawiera wiele wartości, można określić separator, którym wartości zostaną rozdzielone.

Separatorem może być na przykład:

  • przecinek,
  • średnik,
  • spacja,
  • znak nowej linii,
  • dowolny wskazany tekst.

Dzięki temu tablica wartości może zostać przekształcona w czytelny ciąg tekstowy.

4. Przypisz do zmiennej true #

Komenda „Przypisz do zmiennej true” tworzy zmienną triggerową typu boolean i przypisuje jej wartość:

true

Wartość ta oznacza, że określony warunek, stan lub flaga są prawdziwe.

5. Przypisz do zmiennej false #

Komenda „Przypisz do zmiennej false” tworzy zmienną triggerową typu boolean i przypisuje jej wartość:

false

Wartość ta oznacza, że określony warunek, stan lub flaga są nieprawdziwe.

6. Zastosowanie zmiennych boolean #

Zmienne typu boolean mogą być wykorzystywane jako znaczniki sterujące dalszym działaniem triggera.

Typowy sposób użycia może wyglądać następująco:

  1. Na początku triggera tworzona jest zmienna z wartością true.
  2. Trigger wykonuje kolejne sprawdzenia za pomocą komend „if”.
  3. Jeżeli któreś ze sprawdzeń wykryje nieprawidłowość, wartość zmiennej zostaje zmieniona na false.
  4. Na końcu trigger sprawdza końcową wartość zmiennej.
  5. Dalsze operacje są wykonywane wyłącznie wtedy, gdy wynik wszystkich sprawdzeń jest prawidłowy.

Możliwy jest także odwrotny wariant, w którym zmienna początkowo ma wartość false, a po spełnieniu odpowiednich warunków zostaje zmieniona na true.

7. Podsumowanie #

Komendy z tej grupy pozwalają tworzyć zmienne będące wynikiem przetwarzania innych wartości.

Za ich pomocą można:

  • wykonywać obliczenia matematyczne,
  • zaokrąglać wyniki,
  • obliczać daty,
  • dodawać dni, miesiące i lata,
  • zwracać datę w różnych formatach,
  • budować teksty z wielu elementów,
  • przekształcać tekst,
  • tworzyć zmienne logiczne true i false.

Utworzone zmienne mogą być następnie wykorzystywane w kolejnych komendach, warunkach i operacjach triggera.

Updated on 1 sierpnia, 2026

What are your feelings

  • Happy
  • Normal
  • Sad