Przekierowania pozwalają umieszczać w menu kartoteki skróty do istniejących stron programu i formularzy dodawania. Użytkownik klika nazwę działania, a program otwiera wskazane miejsce.
1. Dwa rodzaje przekierowań #
Otwórz stronę programu prowadzi do skonfigurowanej strony. Otwórz stronę dodawania rozpoczyna dodawanie nowego obiektu na wskazanej stronie.
To opcje nawigacyjne. Nie trzeba kopiować formularza lub zestawienia, aby udostępnić do niego drugi punkt wejścia. Podstawowe pojęcia opisano w instrukcji Nawigacja i kartoteki.
2. Otwarcie istniejącej strony #
Dodaj opcję typu Otwórz stronę programu i wskaż stronę docelową. Nadaj nazwę opisującą cel przejścia, na przykład „Lista projektów”. Użytkownik przejdzie do wskazanego miejsca, z uwzględnieniem rodzaju docelowej kartoteki.
Strona bez kontekstu pojedynczego obiektu, na przykład ogólne zestawienie, zwykle nie wymaga wskazania identyfikatora obiektu. Strona kartoteki konkretnego obiektu wymaga ustalenia, który obiekt ma zostać otwarty.
3. Wskazanie obiektu docelowego przez znacznik #
W przekierowaniu do strony można wskazać znacznik dostarczający identyfikator obiektu docelowego. znacznik jest obliczany z uwzględnieniem obiektu bieżącej kartoteki.
Przykładowo w kartotece oferty skrót „Otwórz klienta” może używać znacznika zwracającego ID klienta powiązanego z ofertą. Potrzebna jest wartość identyfikatora, a nie nazwa klienta.
Sprawdź także przypadek, w którym powiązanie jest puste. Sam wybór strony nie oznacza automatycznego przeniesienia bieżącego obiektu do innej klasy.
4. Otwarcie strony dodawania #
Dodaj opcję typu Otwórz stronę dodawania i wskaż przygotowaną stronę kartoteki dodawania. Można w ten sposób utworzyć skróty „Dodaj klienta”, „Dodaj zadanie” lub „Dodaj zgłoszenie”.
Docelowy formularz i kartoteka dodawania powinny już istnieć. Tam określa się dane wymagane od użytkownika i sposób zapisu nowego obiektu.
Jeżeli konfiguracja przewiduje wybór typu nowego obiektu, można również wskazać typ używany podczas otwarcia dodawania.
5. Powiązanie nowego obiektu z bieżącą kartoteką #
Przy dodawaniu z kartoteki istniejącego obiektu program może uzupełnić powiązanie z obiektem nadrzędnym. Wymaga to odpowiedniej konfiguracji pól i docelowej kartoteki.
Przykładowo „Dodaj zadanie” w kartotece projektu może otworzyć formularz zadania z uzupełnionym projektem. Należy sprawdzić to w formularzu i po zapisie; sama nazwa skrótu nie ustanawia relacji.
6. Dostępność i przykład #
Ustal położenie skrótu, jego dostępność i uprawnienia. Przekierowanie powinno prowadzić do strony przeznaczonej dla danego użytkownika i odpowiedniego zastosowania programu.
W kartotece klienta można umieścić „Dodaj zgłoszenie”, a w kartotece zgłoszenia „Otwórz klienta”. Pierwsze rozpoczyna tworzenie rekordu, drugie otwiera istniejący obiekt powiązany.
7. Sprawdzenie konfiguracji #
Sprawdź stronę docelową, klasę i identyfikator otwartego obiektu. Dla dodawania sprawdź wartości początkowe i powiązanie po zapisaniu. Powtórz kontrolę dla obiektu bez powiązania oraz użytkownika o ograniczonych uprawnieniach.
