trigger może automatycznie przygotować wiadomość dla klienta albo poinformować użytkowników o zdarzeniu w programie. Służą do tego m.in. komendy Wyślij e-mail i Wyślij powiadomienie. Różnią się sposobem wskazywania odbiorców, treścią i wymaganiami konfiguracji.
1. Przygotowanie kontekstu #
Najpierw ustal, jaki obiekt wywołuje trigger i kiedy ma powstać wiadomość. Jeżeli treść wymaga danych zlecenia, przygotuj zmienną zawierającą obiekt tego zlecenia. Sposoby odczytu opisują komendy tworzące zmienną typu obiekt.
Umieść wysyłkę po skutecznym zapisaniu zmian, jeżeli ma informować o stanie już utrwalonym w bazie. Ponowne wykonanie komendy może utworzyć kolejną wiadomość lub powiadomienie. Przy wyzwalaniu po zapisie zaplanuj warunek odróżniający pierwszą zmianę statusu od kolejnego zapisu tego samego stanu.
2. Komenda „Wyślij e-mail” #
Dodaj komendę Wyślij e-mail. W szablon wybierz szablon typu e-mail lub e-mail tekstowy. Lista tej komendy jest ograniczona do tych rodzajów. W Treść w szablonie powiązana z obiektem wskaż zmienną obiektową stanowiącą kontekst znaczników.
Można też użyć pola Zmienna zawierająca ID szablonu. System najpierw próbuje odczytać szablon z tej zmiennej, a jeśli go nie znajdzie, korzysta z wyboru w polu „szablon”. Dlatego oba ustawienia trzeba traktować świadomie, a nie jako dwa równolegle wysyłane wzorce.
Odbiorcy mogą pochodzić z Pracownicy i grupy, zmiennej adresatów oraz pól Do, DW i UDW szablonu. Są łączeni zgodnie z przeznaczeniem tych pól. Podanie dodatkowego odbiorcy w komendzie nie usuwa automatycznie adresatów zapisanych w szablonie. Jeśli zmienna zawiera obiekt, mechanizm próbuje odczytać jego kontakt e-mail.
3. Nadawca, załączniki i kolejka #
Opcjonalne ID Nadawcy e-maila oznacza ID użytkownika, dla którego należy dobrać skrzynkę, a nie ID samej skrzynki. Gdy zmienna zawiera kilka ID, używany jest pierwszy. Brak odpowiedniej skrzynki wskazanego użytkownika może zakończyć przygotowanie wiadomości błędem.
Bez narzuconego nadawcy mechanizm dobiera skrzynkę według szablonu i domyślnych ustawień użytkownika. Wymaga to poprawnego konta wysyłkowego. Atrybuty „Jeśli brak skrzynki nadawczej, wyślij przez serwer bs4” oraz „Wyślij zawsze przez serwer bs4” kierują do odrębnej usługi i wymagają jej dostępności we wdrożeniu.
Załączniki są przygotowywane z konfiguracji szablonu: mogą obejmować pliki stałe, pliki ze znaczników i dokument generowany z innego szablonu. Dokładne rodzaje opisuje instrukcja szablonów e-mail.
Opcjonalny czas wysyłki pozwala przekazać termin. Uwzględniana jest też konfiguracja opóźnienia i akceptacji w szablonie. Komenda dodaje wiadomość do kolejki, ewentualnie do akceptacji — poprawne wykonanie nie potwierdza jej dostarczenia do skrzynki adresata.
4. Komenda „Wyślij powiadomienie” #
Ta komenda tworzy powiadomienie dla użytkowników programu. Wskaż odbiorców w Pracownicy i grupy albo zmiennej adresatów. Tutaj zmienna wskazuje identyfikatory użytkowników, nie zewnętrzne adresy e-mail. Treść można zbudować bezpośrednio lub pobrać ze zmiennej tekstowej.
Opcjonalny powiązany obiekt wiąże powiadomienie z rekordem programu. Nie jest to pole wyniku komendy. Atrybut Nie wyświetlaj użytkownikowi aktywującemu trigger pomija osobę wykonującą działanie.
Dodatkowe atrybuty obejmują „Wyślij do przeglądarki na komputerze”, „Wyślij na komórkę gdy nie jest zalogowany na komputerze” i „Wyślij na komórkę gdy zalogowany na komputerze”. Dostarczenie push zależy od działającego kanału komunikacji i urządzenia odbiorcy. Sam wybór atrybutu nie rejestruje telefonu ani nie nadaje przeglądarce zgody na powiadomienia.
5. Przykład: zakończenie zlecenia #
- Sprawdź, czy status zlecenia właśnie zmienił się na zakończony.
- Przygotuj obiekt zlecenia i adres e-mail klienta.
- Dodaj „Wyślij e-mail” z szablonem potwierdzenia i właściwym kontekstem obiektu.
- Dodaj „Wyślij powiadomienie” do opiekuna, z krótką informacją i powiązaniem ze zleceniem.
- Na danych kontrolnych sprawdź odbiorców, treść, załączniki, nadawcę oraz stan kolejki. Powtórz zwykły zapis zakończonego zlecenia i sprawdź, czy warunek zapobiega ponownej wysyłce.
Do próby użyj własnego adresu testowego i docelowego konta użytkownika. Nie uruchamiaj pierwszego testu na zbiorze wszystkich klientów.
